Epizot 2

Yorucu aşklardan sonra düşünce yetini kaybedersin.Acılar,tıpkı akbabalar gibi eski acılardan yorgun düşen yüreğine çullanır hiç acımadan.Ve kendini unutursun,tıpkı mutluluğunu unuttuğun gibi.Belki yapmış olduğun hatalar vardır,hatırladıkça beynine şimşek gibi çakarlar.Hele pişmanlıklar... Telaffuz ettiğin keşke kelimelerinden,uçsuz bucaksız yollar yaparsın kafanda.Koşar koşar bir yere varamazsın,çünkü aslında yolun,içi boş bir çember gibidir.Döner durur farkına varamazsın.O boş kuyudan çıkmak için,yalvarırsın ki bir deli ipini uzatsın sana diye.Ve yalnızlığı en derinden hisseder,oradan kurtulmak için gözyaşlarını döker durursun ta ki kuruyana kadar.Ne kadar ağlarsan,o içinden çıkılmaz dipsiz dünyadan bir bakmışınki çıkmak üzeresin.Ama elini ışığa uzatman bu hislerini bastıracaktır.Ve sen yine başa dönmekte olduğunu farkedemeyeceksin... 09/04/2007